Skuffelse?

Sit no på rommet og har nettopp sett ferdig Band of Brothers.

Har no gått rundt i mange månader og høyrt om kor skuffa folk er over meg og gud veit no ka som har komt ut av kjeften til folk enkelte gongar. Dette er eg LEI av!

Det som er hovudsaka for at folk er skuffa over meg er at eg tar meg ein røyk iblant, når eg har lyst på og det passar seg. Dette klarar av ein eller annan grunn ikkje fok å la vere å kommentere og kritisere.

Det byrja på vidaregåande då eg vart saman med Rolf, og han fekk meg til å slutte å ta meg ein røyk saman med Lone ein gong eller to om dagen. Så eg slutta fordi han sa han vart dårleg av røyklukt og at han ikkje likte det. Fear deal det. Men det er så rart at han klara å omgås alle andre som røyke ellers. Eller kanskje det var berre eg som lukta eksepsjonenlt mykje røyk? Ikkje veit eg..

Under Siddis i haust var der og enkelte som poengterte dette veldig godt med skuffande blikk, og ikkje minst at dei sa det rett ut til meg at dei var skuffa.

No har det begynt igjen, og eg høyrer stadig folk kritiserar og seier kor skuffa dei er over meg sidan eg røyker av og til. Men det er ingen som kommenterar dei som snusar. Ingen som seier at dei er skuffa over dei!

Kvifor er det slik? Kanskje fordi at eg utset andre for passiv røyking? Det stemmer nok til ein grad, men eg passar alltid på at eg utset folk for dette i så liten grad som mogleg. Passar på kvar vinden kjem frå og kvar eg setter meg ned hen. Slik at eg ikkje pustar røyk i andletet på andre som ikkje røyker, noko andre tykkjer eg er flink til å ta i betraktning.

Det er greit nok at ikkje alle likar at eg tar meg ein røyk i ny og ne, men veit dokka ka? DET E IKKJE NØDVENDIG Å POENGTERE DET SO JÆVLIG!?! Eg føle meg liksom ikkje beire av at folk kjem bort til meg å seie at dei e skuffa, eller at dei ikkje vil snakke med meg før eg har stumpa røyken. Føle meg heller meir sett ned på, nedtrykt, og ikkje like respektert.

Eg vil berre seie takk til dei som ikkje har sagt noko negativt om at eg røyke, for dokke har ikkje dømt meg, for det e det tydeligvis mange andre som er veldig gla i å gjere! Tusen takk <3

Sjølvbilete og media?

Har no lest litt på andre bloggar rundtomrking og ser at mange skriv om sjølvbilete og kjensler i forhold til vekt og utsjånad.

Eg er ein av dei som trur på at det er samfunnet i dag som gjer at mange jenter har eit dårleg sjølvbilete, og ikkje minst media som gjer at alt fokus går berre mot korleis ein ser ut og ikkje korleis ein er som person i første rekkje.....

Dett tykkjer eg blir feil, i likskap med mange andre. Men ein skulle tru at om ein var klar over det at ein kunne unngå å tenkje slik.. Slik opplev ikkje eg det personlig. Eg merkar veldig godt at eg er fokusert på meg og min eigen kropp på ein måte eg ikkje burde vere. Noko som støtt og stadig irriterar meg og får meg til å føle meg litt "dårlig".. Føler at eg kanskje ikkje alltid strekker til, eller at alle andre har dei same tankane om kroppen min som eg har? Noko som i dei aller fleste tilfelle er feil...

Men det er slik ein ofte blir gåande og tenkje, og til lenger ein tenkjer slik, til verre blir det. Blir enda meir innlemma i tankane, kjenslene og kvardagen.

Eg kan ikkje sitte her å skrive om andre sine kjensler rundt sjølvbiletet, men kan snakke for meg sjølv og seie at eg er ein av dei som har blitt påvirka av alt medieoppstyret og måten folk snakkar om seg sjølv og meg på. Veit om ting folk har sagt om meg bak min rygg, og at dette er og noko som har farga meg som person sida Grunnkurs på VGS. Det er ikkje synleg for folk som ikkje kjenner meg godt, og det er ikkje noko folk kjem til å merke i etterkant av dette innlegget sjølv om ein les det..

Det er noko eg har jobba med lenge, og kjem sikkert til å jobbe med det ei god stund til. Ein person har vore spesiell i utforminga av mine tankar om meg sjølv, og dette vil nok vere ein del av min kvardag ei stund til, men forhåpentligvis vil det gå over til slutt :o)

Kanskje det blir lettare å leve eit sunt liv når eg flyttar heim for sommaren? Men eg syns det er vanskelig å få meg sjølv til å trene eller gå tur når eg ikkje har nokon å gjere det saman med. Og heime har eg ikkje så mange å støtte meg til, så er gjerne åpen for det om nokon heime skulle vere interessert i å kanskje bli kjend med ein gammal bekjend/"skulekamerat" att?


Det er alltid eit lite håp

Meg og Terje i Budapest!

Datarom på HF!

Har no repetert ferdig, og skreve dei viktigaste notatane mine frå pensum i EUR103 inn på data. Tidslinje har eg til og med laga, noko som eg overraska over kor greit det egentlig gjekk!
No er fokuset på å faktisk lære seg alt som er nedskrive, memorere det, og klare å skrive ei god oppgåve på eksamen! Nei, so langt er eg nok ikkje komen heilt enda.. Eg er framleis litt på latsida, men eg har 3 veke til å lese på, so eg bekymrar meg ikkje heilt enda..
Men må sei det er kjekt å gni inn til alle som ikkje er ferdig, eller har knapt nok byrja å lese at eg er ferdig.. Men veit det er dårleg gjort, så denne trenden skal eg no trappe ned litt.. Trenge ikkjeå gjere det verre for dei..

Men no sitte eg då på det berømte 314 rommet på HF og er snart på veg heim.. Skal lage middag, KLUBB! Nam-nam! Gler meg til det, og tykkjer eg no fortenar å slappe av resten av dagen.. Noko eg forsovet skal..

I kveld skal vi og sjå film frå studieturen, så gler meg til å sjå det eg gjekk glipp av grunna alkohol eller andre omstender på turen.. Er ein veldig bra film, om eg skal tru på Terje som har laga den saman med Kari.. Det blir kjekt!

Men no må eg tusle heim og lage meg god middag med god samvit, og ta resten av dagen relativt chill...

:o)

Einsam

Sit no her på rommet mitt, igjen.. Filosoferar litt på kva eg skal framover og på "større" spørsmål i livet.. Lurer på korleis eg sjølv kjem til å ende opp..?

Det eg kjenner mest på no er eigentleg at det skal ikkje so mykje til før ein kjenner seg einsam, ikkje forlatt, men einsam. Merkar godt at eg saknar nokon å støtte meg til, nokon å snakke med, og ikkje minst nokon å kunne vere ekstra gla i.......

Skulle nesten tru eg var blitt emo på heile greia, men eigentleg er det berre slik ting er nokon gongar. Og alle kjenner nok på eit tidspunkt at dei er einsame til tross for kor mykje folk ein har rundt seg og liknande.. Det er i alle fall ein vanleg kvardag for meg.. Og om det er positivt eller negativt er ikkje mogleg å sei, men eg tykkjer det er begge deler..

Skal ikkje sitte på bloggen min og lesse ut mange kjensler, ville berre diskutere med meg sjølv at andre og er einsame i kortare periodar.. Og det var dagens filosofi.. Då går vi over til å slappe av, kanskje legge seg snart? Eller berre høyre på musikk og ta livet med ro? Får no sjå...

Grillsesongen er i gang!

Då var grillsesongen i gong, og det brakar laus med ei flott veke i Bergen! Flott vêr, flotte folk og eksepsjonelt humør!



Her vart det grilla alt frå entrecôte til banan med sjokolade (sistnevnte stod eg sjølv for). Vi naut sola til det ytterste, og brunfargen tikka seg sakte, men sikkert fram.

Eg personleg brukte delar av tida då dei andre spelte litt volleyball, til å fundere på korleis sumaren og hausten kjem til å bli. Dette grunna at eg skal vere heime heile ferien og, forhåpentligvis, jobbe. Kanskje gå ut? Men har ingen gjeng heime, så det er eit lite minus. Er litt meir einsam der enn i Bergen kor eg kan gå ut, ringe nokre eg kjenner, og så har eg selskap på mindre enn 10 minutt. Heime er dette litt vansklegare sidan mange er på jobb, andre kjenner eg ikkje så godt lenger, og dei aller fleste kjenner eg ikkje i det heile. Men slik er det å flytte heimanfrå når ein er 15 år. Ein mistar det gamle miljøet ein var i, og dannar seg eit nytt eit, som er langt vekke.

Og til hausten satsar eg på å få lov til å reise til Hong Kong, å studere om alt går etter planen. Og det blir veldig rart å kome ein stad der eg ikkje kjenner nokon, og ikkje minst at eg konsekvent på kommunisere på engelsk. Noko som eg faktisk gler meg litt til, å bruke eit språk som eg har brukt mange år på å lære meg.

Men då tenkjer eg det er nok filosofering for i dag, og set meg no ned med ein bunke filmar som eg har tenkt på å sjå i lengre tid!

Lenge sida no

Lenge sida eg har skrive noke her på bloggen. Har vore litt opptatt med påskeferie og lesing for å komme meg gjennom alt pensum.
Rett nok var eg ferdig med pensum i EUR103 2.april, men repeteringa tar visst tid den og!

Har hatt ei fin påske, der eg har vore edru til ei forandring. Det var ikkje planen å vere det, men sjåfør var ikkje så dumt når økonomien byrjar å skrante litt. Sommarlønna frå i fjor er vekk, og i eksamenstid må ein jo feire at ein er ferdig til slutt. Så det blir nok eit stort nok pengesluk til slutt.

No har då Ragnhild og flytta heim, og trist å kome heim kvar dag og sjå det tomme rommet ved siden av mitt. Det er ikkje det same lenger no. Saknar ho veldig. Men slik er det no ein gong. Eg flyttar heim sjølv om 1,5 mnd so.. Jah.. Sånn e det no ein gong.

Men no må eg tilbake til lesing og repetering i finevêret!